Танӯраи чоҳ яке аз шаклҳои асосии дегҳо дар истеҳсоли имрӯза мебошад ва самараи коркарди кӯраи чоҳест, ки ҳангоми табобати фонди пайвастаҳои карбон дар пӯлод татбиқ карда мешавад. Сабаби ин ин аст, ки ин таҷҳизот аксар вақт фазои муҳофизатӣ дар истеҳсолот дорад, то ки ҷасади корӣ пас аз ба охир расонидани дақиқии холии хубро таъмин кунад ва самараноктар кардани сахтӣ ва сахтгирии ҷасадро таъмин кунад. Дар асоси ин афзалиятҳо мебелҳо дар истеҳсоли иҷтимоӣ ба таври васеъ истифода мешаванд ва талаботи онҳо сол то сол то сол зиёд мешавад.
Чароғҳои чоҳ метавонанд бо сӯзишворӣ ё моеъ ё моеъ гарм карда шаванд. Ҳангоми истифодаи сӯзишвории ҷазоӣ, одатан сершумори сершумори нерӯи барқ аст, ки дар баробари самтҳои мубталои девори ботинии насбшуда ва спиралҳо насб шудаанд ва ба таври мустақим дар шустани ақл ва кафолат дода мешаванд, ки ҳарорат дар оташдон яксон аст. Ҳангоми истифодаи ҳарорати {}} ҳарорати {}} ё истифодаи равғани лоғар дар оташдон сохта мешавад, то фазои сӯхтаро аз фазои гармӣ ҷудо кунад, аммо танқиди чоҳ сӯзишвории бештар истеъмол мекунад.
